Iruñean pasatu nituen urteak gogora ekarrita, kristal lauso batetik ikusiko banitu bezala sentitzen naiz. Garai hartako Iruñeko ekintza sozial irmoek mundu-ikuskera sakona, zorrotza eta analitikoa esnarazi zuten nigan. Zoritxarrez, Kolonbiak ez zuen jakin nola bideratu bere alaba iriolea. Ez, errukirik gabe utzi nituen atzean gure herriko desagertuak eta hildakoak, eta nik hegazkina hartu nuen, alde...

Oporretan joan aurretik, ustez gehien erabili behar izango nituen hitzak bilatu nituen hiztegian, eta, halaber, nola ahoskatu jakiteko, hitz bakoitza bina aldiz entzun nuen. Bom dia. Muito obrigado. Desculpe. Adeus. Hizkuntzaz gain, tokian tokikoa ere lehenetsi nuen, eta bertako bai dendak, bai tabernak, bai jatetxeak bilatu nituen.  Bilaketa guztien ostean, bezperan, konturatu nintzen ez nuela...

Tomateak bertakoak dira. Esnea, bertakoa, Barazkiak, bertakoak. Familia hori bertakoa da. Kattalinaren alaba bertakoa da. Bere familiak hirurehun bat urte daramatza hemen. Txaletetan bizi direnak berriak dira, nahiz eta hogei urte daramatzaten. «Ni ez naiz bertakoa, baina hemen izango ditudan seme-alabak bertakoak izango dira, hemen jaiotakoak, eta orduan bai, orduan nire oinordetza hemengoa izango da...

Nafarroako Liburutegiaren kokapenari aldarria egin nahiko nioke honokoan. Opor garaia atzean utzi eta kurtso berriari ekiteko tenorea heldu zaigularik, hasi bainaiz berriz aditzen urruti, urrutiegi dagoela. Noski, nondik begiratzen zaion. Otutzen zait hala dioten batzuk garuna eta bestelako organo eta giharrak astintzeari uzteko sasoia igarotzeko Iruñerritik aise aldendu izango zirela. Baita ordu andana batzuk emango zituztela ere aukeratutako...

Gogoan dut Bilboko ikasle pisuko alokairuaren lehen hilabetea herriko supermerkatuan udan irabazitako soldatarekin ordaindu nuela. Unibertsitateko lehen urtea zen. Ez zen dirutza, inondik inora, baina alokairua nire diruarekin ordaindu izanak harrotasun berezi bat sentiarazi zidan. Oroitzen naiz lagunei kontatu niela, sekulako lorpena izango balitz bezala. Uda heltzen den bakoitzean, barra atzean, supermerkatuko kutxan edo dendaren...

Aurreko zutabean euskararen eta antzerkiaren arteko antzekotasuna izan nuen buruan bueltaka. Bada, egun hauetan, euskara eta mendiaren arteko loturaz hitz egiteko beharra sentitu dut. Biek ala biek bihotzaren bidea erakutsi didate eta. Nafarroak euskara utzi dit ondare, eta mendiarekin txikitan izan nuen harremana ere berreskurarazi egin dit. Ez da marka makala. Kolonbian, mendiz inguraturiko herri...

Orain egun gutxi egin nuen gupidarik gabe alde hiritik, errukirik gabe utzi bainituen egunerokoaren hainbat txikikeria eta ekintza, esate baterako: porlana eguzkiak kiskaltzen, gazteek bart edandako alkohol botilak kaleko eserlekuen azpian lotsati ezkutatuta, ikasturteko azken oharrak, patioko esekitoki andana, semaforo zirkuitua, modan luze daramaten kafetegiko tostadak eta hasperen amaiezinak. Bazter utzitako horien guztien artean, ez...

Nafarroako herri txiki bateko errepidea gurutzatu, eta bainatzeko putzu eder eta isila dago ibaian. Pinudia zeharkatu behar da haraino iristeko, eta bertakoek leku sekretu bat dela diote. Haien konfiantza irabazi dut azken hilabeteotan, eta hitzik gabeko itun moduko bat sinatu egin dugu: haiek inguruko ibilbide ederrenak zeintzuk diren azalduko didate eta sastrakek ezkutatzen dituzten oasi txikiak...

Egun hartan bete nituen urte mordoxka batzuk; aukeran, ez betetzea baino nahiago bete ahal izatea. Aitzitik, egun hori berezia izan bazen, hiri buruzagian euskaltzale guztiok bat egiteagatik oroituko dut; honaino iritsi bagara, urteak bete ondoren, izan da izan zirelako borrokan aritu ziren beste batzuk eta oldartu zirelako lortu zutenak bide bati hasiera ematea; egun berezia,...

Badira haurtzaroan ikasi eta bizitza osorako geratzen diren irakaspenak. Ez ditugu gogoan izaten, baina gure parte bihurtzen dira; lokarriak lotzea, bizikletan ibiltzea edo irakurtzen ikastea bezala. Birziklatzea ere horietako bat da. Hondakin bakoitza dagokion tokian uztea. Platano azal bat eta plastikozko ontzi bat edukiontzi berean botatzen ez direla ulertzea, paper batek bigarren bizitza bat izan...